14 - در وقت افروخته بودن حرارت بدن نباشد . 15 - در روز بحران بيمارى نباشد . 16 - بيمار نبايد درد شديدى داشته باشد مگر آنكه درد در اثر خون زياد باشد 17 - پس از فصد بيمار تا شش ساعت نبايد بخوابد . 18 - پس از فصد بايد از حركات سخت بپرهيزد . 19 - پس از فصد بايد از حمام و نزديكى پرهيز كند . 20 - پس از فصد بيمار بايد از استفراغها و داروهاى قوى ، تند و گزنده و ترشيها و شيرينيها خوددارى كند . 21 - بيمار نبايد زخمى و يا مسموم باشد . اگرچه پاره‌اى از اين شروط را پيش از اين هم گفته‌ايم اما به علت اهميتى كه در مورد فصد دارد باز تكرار مىكنيم و به‌هرحال كسى كه مبتلا بخون‌ريزى از بينى يا قاعدگى و يا بواسير خونى است نبايد فصد كند تا آنكه مطمئن باشد كه آن خونريزيها برايش بس نيست و همين‌كه شروط جمع باشد بايد فورا به آن اقدام كنند و بايد نخست صاف‌كننده‌اى براى خون به كار برند . كسى كه اخلاط بدنش غليظ است بايد بعد از يك حمام معتدل فصد كند و كسى كه مزاجش گرم است پيش از آن بايد شراب الحصرم ( شربت آب‌غوره ) بخورد و آنكه مزاجش سرد است شراب النعناع بخورد . اندازه خونريزى را بايد از نيروى جهش خون و نيز از رنگ آن دريابند . در ورمها ، خونى كه مىآيد اول رقيق است و پس از آن فاسد مىگردد . از نبض هم مىتوان بكفايت خونريزى پى برد و اگر بيمار مبتلا به خميازه و سكسكه و يا غش شد بايد خون‌گيرى را قطع كنند ، در نزد پيران و نيز كسانى كه مزاج سرد دارند و معتادين بمواد مخدره اگر خون سياه و تيره و غليظى خارج شد